ساهره سكوتي

آذر 88 : وقتی هستی ستاره هایم کم نیست

sahere — Wed, 02 Dec 2009 09:57:18 GMT

وقتی هستی ستاره هایم کم نیست

در رشت حماسه های باران غم نیست

از شهر که می روی، دلم می گیرد

انگار کسی که دوستش دارم نیست

شهریور88 : زمین چه بود بجز یک کلانه سنگ درشت؟

sahere — Thu, 24 Sep 2009 23:40:18 GMT

زمین چه هست بجز یک کلان سنگ درشت؟

سقوط کرده و چرخیده ایم پشت به پشت

هزار نسل جهان التهاب مشترک است

یتیمی از رده ی خاطرات مشترک است

شبیه میوه ی غلتان نصیب دنیا شد

چقدر حسرت از این خاک سهم ماها شد؟

همیشه سر یه گریبان نشسته است انسان؛

که بعد تو چه گذشته است بر زمین و زمان...

غمت به خوبی گهواره ها بزرگم کرد

کنار تشنگی نخل ها سترگم کرد

نمانده از تو بجر نام عدل و داغ غمت

کجاست آن همه هشدارهای دم به دمت؟

کجای مسلک تو نامروتی حق بود؟

کدام گردن فرمان گذار تو شق بود؟

چه خیمه ها که به آتش کشیدن افتادند

چه نخل ها که به یادت هنوز بر بادند

شکسته ها همه در انتظار قانوند

درخت ها همه شان بیدهای مجنونند!

ببین که توق جهان بی حماسه ی تق است

و عدل مرز خطای حقیقت و حق است!

جهان ادامه بده مسلک عبورت را

اضافه های مکرر بر آن غرورت را

زمین چه بود بجز یک کلانه سنگ درشت؟

سقوط کرده و چرخید ایم پشت به پشت

علی به ضربه ی شمشیر آهنی که نمرد

غم وقاحت نامردها علی را کشت...

ساهره سکوتی ـ رشت

پنجمين كنگره سراسري سفر همسفر با پاييز روزهاي 23 و 24 مهر در شهر فرش و گلاب كاشان برگزار شد. در اين كنگره كه به همت انجمن شعر كليم كاشاني و با همكاري حوزه هنري كاشان برگزار شد حدود 60 تن از شاعران جوان كه آثار خود را پيش از اين به دبيرخانه كنگره ارسال كرده بودند به شعرخواني پرداختند. در پنجمين كنگره سراسري شعر همسفر با پاييز چهره‌هايي چون ساهره سكوتي، آرش پورعليزاده، ابوالفضل صمدي، حامد عسگري، مهدي فرجي، منير عسگرنژاد و ... به شعرخواني پرداختند ... ادامه مطلب

تیر 88 : کسی که دار و ندارش همین خیابان شد

sahere — Mon, 27 Jul 2009 07:18:18 GMT

کسی که دار و ندارش بهانه های تو بود
و دلخوشی شنیداری اش صدای تو بود

هوا، هوای بدی بود بی برو برگرد
تمام جای نفس هات را زمان پر کرد

غروب رشت به کوچ پرنده ها می ماند
و با صدای بلندی کسی غزل می خواند

که بعد از آن همه ی ابرها کم آوردند
و پاره پاره شدند آسمان به پا کردند

و آسمان همه ی راه را نوازش کرد
برای اینکه بمانی چقدر خواهش کرد؟

اثر نداشت زمین و زمان به هم برسند
کلاغ ها به سلامت به خانه شان برسند

همان دو چشم سیاهی که ماند در به درت
شبیه کاسه ی آبی که ریخت پشت سرت

قفس قفس دل یک کوه را قلم می زد،
غروب بعد تو این شهر را قدم می زد

کسی که دار و ندارش همین خیابان شد
و بی تو رشت برایش تمام ایران شد

چقدر یار دبستانی تو نامرد است
هنوز دفتر مشق تو را نیاورد است ...

خرداد 88 : یادت بخیر جهان آرا

sahere — Mon, 25 May 2009 05:38:18 GMT

یادت بخیر جهان آرا ...

هنوز هم وقتی شناسنامه ام بیست و چند ساله می شود

اخبار ساعت ۹ اعلام می کند

خرمشهر

شهر خون و قیام

آزاد شد

جايزه ادبي گيلان به ساهره سكوتي رسيد

جايزه ادبي گيلان در سالن اجتماعات سازمان جوانان گيلان برگزار ‌و شاعر ماه ارديبهشت از بين سه نامزد دريافت جايزه، معرفي شد. گفتني است ساهره سكوتي، مريم پيله ور و فاطمه شهدي نامزد دريافت جايزه ادبي گيلان بودند كه هيئت داروان از اين بين غزل ارسالي ساهره سكوتي را به دليل جسارت در استفاده از تعابير زباني و ساختار منسجم به عنوان شعر برگزيده ماه انتخاب نمود ... ادامه مطلب

فروردين 88 : پشتم به پشت لوله بخاری خانه تان

sahere — Mon, 13 Apr 2009 10:30:18 GMT

پشتم به پشت لوله بخاری خانه تان در کوچه ی مقارن شب گرم می شود
این کوچه از زمان خودش تنگ تر شده یا اینکه قلب مردمی اش نرم می شود

کوچه حضور دائمی زنده بادهاست بر پیکرش تبلور عصر نمادهاست
آجر به آجرش رگ و خونابه ی زمان حرف دوباره ای ست که از درس ها سواست

با این حساب کوچه ی این شهر مال تو من مال ثبت کردن این قصه نیستم
تاریخ بی تعارف این شهر مال تو من عابرم که از حرکت خسته نیستم

عابر تمام زندگی اش امتدادهاست جایی که شهر زایده ی اتفاق هاست
چیزی که بین فاصله ی تیربرق ها انگیزه ی نشستن جمع کلاغ هاست

تکرار شو همایش انجیرهای پاک به عمر بی حماسه ی ما قد نداد حیف
دنیا به دور دایره ها چرخ می خورد ما را کسی به دست النگو نداد حیف

حتی سیاه هم نشدیم از نم هوا آب و هوای شرجی هم از قشر ها جداست
تنها حساب مشترک عابران شهر مرگ و تولدی ست که تنها حقوق ماست

شاید مرا به یاد بیاری از این به بعد حالا که شهر پر شده از اتفاق من
من که شهید بودم و از اول بهار بر صورت شقایق تو مانده داغ من

مثل پلیس امنیتی باد نیمه شب لای تمام زندگی ام چرخ می خورد
من مانده ام که نان شبم از کجا و او ... آماده است قهوه که شب تلخ می خورد

من را ببخش دختر خوبی نمی شوم حتی اگر خدات برایم دعا کند
اما قبول کن به خدا خودکشی دعاست وقتی تمام زندگی ات شرم می شود

ساهره سكوتي . رشت

اسفند 87 : شرمنده ام که دیر رسیدم به کفش هات

sahere — Wed, 18 Mar 2009 07:44:18 GMT

شرمنده ام که دیر رسیدم به کفش هات
جا ماندی و کنار دو تا کفش جای پات
انگار انتظار کسی را کشیده است
با حسرتی که گم شده در عمق خنده هات

بی خود نخند طای « حقیقط » درست بود
با دسته ای که شکل تو را واژگون کشید
یک حلقه شد و واسطه بین تو و خدا
حکمی که در نتیجه به قانون خون کشید

وصلی به حرف های دو تا لات هرزه گرد
وصلی به روزهای کسانی که نیستند
محکوم شو که بعد تو شاید درخت ها
راضی شوند روی دو تا پا بایستند

ساهره سكوتي ـ رشت

بهمن 87: دل كه كندي دوباره مي آيم

saheresokooti — Thu, 12 Feb 2009 07:43:18 GMT

دل كه كندي دوباره مي آيم تا خدا را به خاك نسپاري
نذر كردم اگر خدا بكند دست از اين گريه هات برداري

قصر شيرين كودكي هامان كوهِ قُرصي ست در برابر مان
كوه فرهادهاي بي تيشه جاي احساس هاي تكراري

آسمان با كلاغ معني داشت تيربرق ايستاده بهتر بود
تو ولي از بهار اينهمه سال خاطرات قشنگ كم داري

من تمام قلمرو ام فرشي ست توي ابعاد چند متري خود
تو ولي فارغ از در و ديوار سال ها مي شود سرِ كاري

سنگرم بالشي براي تو بود زير يك آسمان بي كفتر
توي افكار جنگ سالارت كيف مي كردي از ستمكاري

ساهره سكوتي . رشت

مرد مثبت/ منفی زن ( سخنراني هفته پژوهش ) ... كليك كنيد

انتخابات انجمن علمي علوم اجتماعي ( سال 85 ) ... كليك كنيد

همایش استانی شعر مقاومت ... كليك كنيد

سومين جشنواره فيلم دانشجويي ... كليك كنيد

شهريور 87 : روي دستان من خدا بكند كه تو

saheresokooti — Tue, 09 Sep 2008 04:58:18 GMT

روي دستان من خدا بكند كه تو تا اوج آسمان برسي
قسمت روزگار من اين بود كه سر پيري ام جوان برسي

دست من زير تيغ چشمانت لاف دلدادگي دروغين است
كاش در غيبت خدا يك روز به فروپاشي زمان برسي

خواب ديدم ستاره هاي جهان سجده كردند در برابر من
من ولي هول آن دمي بودم كه تو در روز امتحان برسي

آب خوردي دوباره چشم ام را آبرويت هميشه پابرجا
نذر كردم اگر خدا بكند تو به سرداري جهان برسي

ساهره سكوتي . رشت

خرداد 87: وقتي خدا به اسم تو قرآن مي آورد

saheresokooti — Mon, 26 May 2008 02:34:18 GMT

وقتي خدا به اسم تو قرآن مي آورد
يعني براي روح خودش جان مي آورد

جانِ خدا به معجزه روح عيسوي
هر خسته را دوباره به ميدان مي آورد

دنيا هزار مذهب و يك عشق مي شود
تنها براي عشق تو عنوان مي آورد

عشقي كه خشك رودِ زمين در برابرش
هر چشمه را كه ديد به جريان مي آورد

تكثير عشق در صددِ دست دادن ست
تا ادعاي عقل چه فرمان مي آورد

وقتي ميان سنگِ نمك غنچه مي كني
دنيا به آبروي تو ايمان مي آورد

ساهره سكوتي . رشت

ديماه 86: چه انتخاب بدي شد مسير دوري ها

saheresokooti — Mon, 24 Dec 2007 01:39:18 GMT

چه انتخاب بدي شد مسير دوري ها
چقدر خسته ام از اين اجاق كوري ها

چقدر خسته از اين كه بعد از اين بايد
فقط يكي بشود حجم چاي قوري ها

سكوت سرد بدي شد چرا نمي خندند
سرود مرگ صدا را زبان بلوري ها

زمان چه ساده سفر مي كند ولي بايد
وصيتي بنويسند اين عبوري ها

كسي دلش نيامده گل را به خاك بسپارد
سپرده ام به خدا خالق صبوري ها ...

ساهره سكوتي . رشت